تبلیغات
وبلاگ ترک گروهی - درباره توبه
پیغام مدیر

ورود شما را به این وبلاگ خوش آمد عرض میکنم امیدوارم مطالب این وبلاگ مورد استفاده شما قرار گیرد.

نظرسنجی
به نظر شما بهترین راه ترک خود ارضایی چیست؟





ساعت و تاریخ

امکانات وبلاگ

این وبلاگ را صفحه خانگی خود كن !    به مدیر وبلاگ ایمیل بزنید !    این وبلاگ را به لیست علاقه مندی های خود اضافه كنید !

 

لوگو کده وبلاگ
لینك به ما


لوگوی دوستان

وبلاگ فارسی

آمار و اطلاعات
امروز :

بازدید های امروز :

بازدید های دیروز :

كل بازدیدها :

كل مطالب :

كل نظرات :

ایجاد صفحه : - ثانیه

این مطلب هم درباره توبه است

پیشنهاد میکنم بخونید

توبه و استغفار، از عادت تا حقیقت

 یكی از نعمت ها و موهبت های عظیم خداوند متعال كه به چشمه های عمیق و جوشان فیض و رحمت خاص او متصل است و همواره جاری در نهرهای زندگی انسان و برطرف كننده همه آلودگی ها و منزه كننده لحظات حیات او می باشد « توبه و استغفار » است .


توبه و استغفار، از عادت تا حقیقت

 

 

 یكی از نعمت ها و موهبت های عظیم خداوند متعال كه به چشمه های عمیق و جوشان فیض و رحمت خاص او متصل است و همواره جاری در نهرهای زندگی انسان و برطرف كننده همه آلودگی ها و منزه كننده لحظات حیات او می باشد « توبه و استغفار » است .

حضرت پروردگار به دلیل رحمت خاص و اوج شفقت و مهربانی و رافت خویش نسبت به بندگانش توبه و استغفار را فرصتی بسیار مغتنم و حیاتی برای جبران معاصی و گناهان و ترك فساد و تباهی و خروج از بیراهه های ظلمانی و وحشت زای فسق و فجور و ورود در راه روشن و نورانی هدایت و رستگاری قرار داده است .

خطا كاران و معصیت پیشگان به وسیله توبه و استغفار از گذشته تباه خویش نادم می شوند و در اوج پشیمانی و با احساس شرمساری از عملكردهای تباهشان به درگاه حضرت احدیت باز می گردند و زبان به اعتراف می گشایند و طلب مغفرت می نمایند و به این وسیله فرصت های تازه و زمینه های مساعدی می یابند تا آینه دل را از زنگار معاصی بزدایند و پاك و منزه از هر آلودگی جان و روح را محل ریزش باران های مهر و محبت الهی سازند.

توبه و استغفار به درگاه حضرت پروردگار و بازگشت از گناهان با آن كه فرصتی بسیار عالی و بی نظیر برای جبران خطاها و معاصی و عبور از موانع رشد و كمال معنوی و وصول به مراتب تقوا و عفاف می باشد متاسفانه توسط گروه هایی از مردم یا مورد توجه و عمل قرار نمی گیرد و یا در صورت گرایش و عمل نه به صورت حقیقی و خالص و صحیح كه در نازل ترین سطح و به صورت ظاهری و با مختص كردن آن به ذكر و عبارت معمول و خودداری از دقت و تعمق در ژرفا و محتوا و شرایط و آثار عظیمش به ظهور و بروز در می آید. طبیعی است كه در این رویكرد به توبه و استغفار حقیقت و ماهیت آن پنهان می ماند و شخص استغفار كننده به ایجاد تحول اساسی و بنیادین در جان و روح خویش موفق نمی شود و در همان حال كه مكرر زبان به توبه و استغفار می گشاید به ارتكاب مجدد معاصی و مفاسد می پردازد و به این ترتیب همه راه های خودسازی و تحول زایی و رسیدن به پاكی و عفاف را مسدود می نماید.

امیرمومنان حضرت علی (ع ) حقیقت توبه و بازگشت به سوی خداوند را اینگونه می نمایاند :

« توبه پشیمانی به دل، طلب آمرزش به زبان، ترك گناهان با اعضا و جوارح و تصمیم به بازنگشتن به گناه است . » (1 )

كسانی كه حقیقت توبه را در نیافته اند و در سطح مانده اند و همواره در حال استغفار هستند فقط به « طلب آمرزش بازبان » عمل می كنند و سه شرط دیگر یعنی « پشیمانی به دل » و « ترك گناهان » و « تصمیم استوار بر بازنگشتن به معاصی » در وجود آنان متجلی نگردیده است . طبیعی است كه اینان به همان دلیل كه دل و جانشان به ندامت و پشیمانی نرسیده است و به طور واقعی ترك گناهان را به مرحله عمل در نیاورده و تصمیمی راسخ و متقن برای باز نگشتن مجدد به معاصی نگرفته اند طلب آمرزش به زبان هرگز متحول كننده و نجاتگرشان نخواهد بود.

حضرت علی (ع ) توبه با شروط پشیمانی دل طلب آمرزش به زبان ترك معاصی و تصمیم مستحكم بر بازنگشتن به گناهان را توبه واقعی و راستین می داند و موجب پاك و منزه شدن دلها از هر معصیت و گناه (2 ) و نازل شدن رحمت الهی (3 ) معرفی می نماید .

امیر مومنان حضرت علی (ع ) علاوه بر ترویج اندیشه های زلال و الهی و جامع خویش درباره حقیقت توبه و استغفار و طرد و نفی توبه ظاهری و سطحی منحصر در چرخش زبان و ذكر عبارت خاص مبتنی بر طلب بخشایش از خداوند متعال در عرصه اجتماع و در مواجه با افراد متظاهر به توبه و سطحی نگر نسبت به این نعمت و موهبت الهی به نهی آنان از این تفكر قشری و ناصحیح می پرداخت و حقیقت توبه را در مقابل دیدگان فكر و جان و روحشان نمایان می ساخت .

روزی یكی از كسانی كه عادت داشت زبان به توبه و استغفار بگشاید و از حقیقت این عمل در غفلت و بی خبری و جهل و نادانی به سر می برد نزد حضرت علی (ع ) چنین گفت :

استغفرالله

امیرمومنان (ع ) كه بر سطحی نگری و فقدان شناخت و بینش شخص مزبور نسبت به آن چه می كند مطلع بود خطاب به او فرمود :

مادرت به عزایت بنشیند! آیا می دانی استغفار چیست

امام (ع ) سپس توبه و استغفار را اینگونه تبیین نمود :

استغفار درجه والامقامان است و آن دارای شش معنا و مفهوم می باشد :

اول پشیمانی و ندامت است بر آن چه گذشت .

دوم عزم و تصمیم است بر ترك گناهان برای همیشه .

سوم پرداخت حقوق مردم به آنان است تا خداوند را پاك و عاری از پی آمد گناه ملاقات كنی .

چهارم عمل به فرایض و واجباتی است كه برعهده تو بوده است و آنها را ضایع ساخته ای و حقشان را به جا نیاورده ای .

پنجم توجه به گوشت هایی است كه از حرام بر پیكرت روییده شده و تو باید با اندوه فراوان آنها را ذوب نمایی تا پوست به استخوان بچسبد و میان آن دو گوشت جدید پدید آید.

ششم به جسم خود رنج طاعت را بچشانی همان طور كه حلاوت معصیت را به آن چشانده بودی .

در این هنگام باید « استغفرالله » را بر زبان جاری سازی . » (4 )

به این ترتیب « توبه و استغفار » امری عمیق معرفی می گردد نه سطحی و ظاهری و شرایط ویژه آن نمایانده می شود و ماهیت و محتوای آن تبیین می گردد و توبه و استغفار هایی كه به صورت لقلقه زبان بدون ژرفا فاقد محتوا و تهی از نقش زیر بنایی و تحول زا می باشند نفی می شود.

مشاهده می كنیم كه فاصله ظاهر تا باطن سطح تا عمق و عادت به استغفار تا حقیقت استغفار چقدر زیاد است . كسانی قادر خواهند بود این فاصله طولانی را طی كنند كه اولا به معرفت و شناخت و بینش دست یابند. ثانیا بر مركب راهوار عمل خالصانه و صادقانه سوار شوند.

ـــــــــــــــــــــــــــــــ

پاورقی :

1 ـ غرر الحكم ج 1 ص 110

2 ـ همان منبع ص 67

3 ـ همان منبع ص 51

4 ـ نهج البلاغه حكمت 417

ویرایش شده در چهارشنبه 7 مرداد 1388 و ساعت 03:27 ب.ظ

ارسال شده توسط ناشناس ناشناس در تاریخ‌ چهارشنبه 7 مرداد 1388 - 02:45 ب.ظ | نظرات (- -)

چند مطلب اخیر آرشیو شده